Jak myślicie, co by się stało, gdyby człowiek z karty 9 Mieczy z talii Ridera–Waite’a–Smith popatrzył najpierw na kolorową kołdrę zamiast na miecze?
Co robi człowiek w rozpaczy? Kiedy patrzę na tę kartę, widzę to bardzo dokładnie: zamyka się w sobie, izoluje od innych, popada w czarną rozpacz. Płacze, rozpamiętuje. Stopniowo natłok myśli i czarne scenariusze mogą wyczerpywać go psychicznie i fizycznie. Pojawia się silny lęk, niemoc, bezradność, czasem depresja. Leżąc bezsennie w ciemnym pokoju, czuje, jak każda minuta zabija go coraz bardziej, kawałek po kawałku. Bardzo wolno.
Jednak piękno i głębia kart Tarota polega na tym, że pokazują problem i rozwiązanie, światło i cień. Poprzez symbolikę, subtelne wskazówki widoczne na karcie możemy odczytać nie tylko to, z czym się człowiek mierzy, ale też jak może sobie poradzić. A ponieważ zwłaszcza Małe Arkana są naszym dostępem do nieświadomości indywidualnej, historią naszej codzienności, to wskazówki są praktyczne. Opowiadają zarówno o tym, co przeżywamy, jak interpretujemy różne sytuacje, ale też o kontekście, o tej obiektywnej rzeczywistości, która często wymyka nam się z rąk, kiedy jesteśmy w kryzysie.
CO Z TĄ KOŁDRĄ?
Zwróćcie uwagę na jej symbolikę:
1. Dziewiątka Mieczy przedstawia lęk, rozpacz, poczucie winy, bezsenność i katastroficzne myśli. Jednak kołdra jest kolorowa, ponieważ rzeczywistość niekoniecznie jest tak mroczna jak wewnętrzne przeżycia człowieka. Można ją odczytać jako symbol tego, że cierpienie psychiczne nie musi odpowiadać faktycznemu zagrożeniu.
2. Na kołdrze znajdują się czerwone róże, które w symbolice ezoterycznej mogą oznaczać życie, miłość, namiętność, a także duchowy rozwój. Człowiek pogrążony w rozpaczy nie dostrzega tego, co nadal istnieje w jego życiu.
3. Obok róż Pamela Colman Smith umieściła znaki astrologiczne i planetarne. Można je interpretować jako przypomnienie, że życie podlega cyklom, przemianom i rytmom, których nie zatrzymuje nawet największe cierpienie. Noc nie jest wieczna.
4. Człowiek znajduje się w łóżku, we własnej przestrzeni, pod kołdrą. Fizycznie może być bezpieczny, ale psychicznie przeżywa coś dramatycznego. Kołdra reprezentuje wówczas ochronę, której człowiek nie potrafi emocjonalnie doświadczyć. Oznacza też pragnienie wspierającego, empatycznego kontaktu, zupełnie tak jak wtedy, kiedy niemowlę leży opatulone w ciepłym beciku, doświadczając ukojenia.
5. Z perspektywy Gestalt można odczytać kołdrę jako tło zawierające zasoby, podczas gdy figurą staje się cierpienie. Wszystko, co kolorowe, ciepłe, żywe i bezpieczne, schodzi na dalszy plan. Pole świadomości zostaje niemal całkowicie zajęte przez lęk.
A teraz pomyślcie o kilku elementach naszej współczesności. To są tylko przykłady, które można mnożyć:
– terapia oparta na relacji i emocjach
– terapia oparta na rozwiązaniach i coaching oparty na zasobach
– empatyczny kontakt z drugim człowiekiem
– aktywizacja behawioralna jako jeden z elementów wspierania osób w depresji: wyjście z domu, zwrócenie uwagi na otaczający świat
– aplikacje, które pomagają opisać swoje uczucia
– kołderki obciążeniowe
– grupy wsparcia, kręgi, sąsiedzkie wspólnoty
– znaczenie poczucia bezpieczeństwa i bezpiecznej więzi dla dzieci
– telefon zaufania
– modlitwa i/lub zawierzenie sile wyższej
– wyglądanie przez okno lub posiadówki na balkonie i obserwacja życia
I mogę tak dopisywać i dopisywać. I pewnie wy możecie.
Bo kiedy człowiek z obrazka popatrzy najpierw na kołdrę, to poprzez łzy zobaczy nadzieję.
Czego nam wszystkim życzę.
Tekst: Magda Skomro

