W “Ostatniej sesji w Paryżu” Lilian (Judie Foster), ceniona psychiatrka,dowiaduje się o śmierci swojej pacjentki i podejmuje w tej sprawie prywatne śledztwo. W trakcie rozwoju fabuły, gęstej od niedomówień i niekoniecznie oczywistej symboliki, świat Lilian ulega stopniowej przemianie, w której rozpadają się jej obrony i iluzje z których budowała życie. Kiedy wychodziliśmy z kina, Jerzy […]

Kiedy przeglądałam sobie od niechcenia sztuczną biżuterię “by wiadomo kto jeśli to są żuki” mój Mąż zapytał mnie dobrotliwie ile to ja mam niby lat, sugerując że regres jak nic sięgnął przedszkola. Odpowiedziałam z uśmiechem, że dokładnie tyle ile on kiedy upiera się aby trzymać model samochodu Audi RS6 Avant na stole w salonie; tymże

Podobno stylu się nie ocenia, podobnie jak emocji. Z tym że co do pierwszego czasami poszeptamy sobie lub pochichotamy za plecami w ukryciu, dyskretnie i będzie. Co do drugiego mamy tendencje to nierozumienia czym są emocje (reakcją układu limbicznego mózgu, komunikatami o potrzebach), że od nas nie zależą (nie mamy bezpośredniego wpływu na to że

Tegoroczna majówka z każdym dniem rozleniwia mnie coraz bardziej. A może wchodzę coraz głębiej w kolejne warstwy zmęczenia, które powoli ze mnie wychodzi. Czytam książki. Analizuję karty na maj, robię rozkłady. Jednak jeszcze niczego nie nagrywam, nie opisuję, wszystko pozostawiam w stanie zawieszenia dokładnie takiego jakim jest niedzielne wczesne popołudnie. Cień słońca otula salon w

„Nie ma znaczenia, jak głęboko wejdziesz w asanę. Liczy się to, kim jesteś będąc w niej.” — Max Strom Praktyka jogi nie polega na osiąganiu, tylko na byciu w procesie — przyjmowaniu zarówno tego, co płynie, jak i tego, co stawia opór, oraz działaniu dokładnie z miejsca, w którym jesteśmy. Dokładnie tak samo jak praktykowanie

Dzisiejsze kapanie deszczu jest kojące, pochłaniające i rozpuszczające. Od rana było szaro i szybko zrobiło się ciemno a kiedy po południu położyłam się na chwilę na łóżku w sypialni, okna sączyły kolor grafitowego, operlonego kroplami deszczu, rytmicznie drążącymi szybę. Odgłos wolno spływającej wody, z pojedynczymi akcentami cięższych, wyraźniejszych uderzeń, głuchego stukotu kropli o parapet, barierkę

Sobota upływa mi pod hasłem lektury Colette, szukania w Krakowie modystki i upartego przyglądania się taliom kart, których zrobiło się tak dużo, że potrzebuję na nie osobnego miejsca. Colette autorstwa Valerie Perrin nie należy mylić z Collette, autorką skandalizującej Klaudyny. Co prawda jedna i druga jest Francuzką a ja mam słabość do powieści w tym